Szacunek nastolatka

Szacunek to słowo, które bardzo często przewija się w dyskusjach na temat relacji nastolatków z ich rodzicami. Tak zwany „brak szacunku” bywa powodem tarć pomiędzy dorosłymi, a młodymi ludźmi stojącymi u progu dorosłości. Będąc rodzicem nastolatka odczuwającym brak szacunku ze strony dziecka warto jest zatrzymać się na chwilę i zadać sobie pytanie, o jaki szacunek nam chodzi?

Michael Bradley – wybitny psycholog od 30 lat badający relacje nastolatków z rodzicami zauważył, że wielu rodziców myli szacunek ze strachem.​​

To, czego wymagają i co widzą w swoich dzieciach jako oznaki szacunku jest niczym innym jak wynikiem strachu nastolatka przed konsekwencjami niedostosowania się do oczekiwań.​​​​​​​​

Dlatego też tak trudno jest im taką formę złudnego szacunku wyegzekwować. Każda presja rodzi opór.

A prawdziwy szacunek wynika z podziwu i chęci bycia takim, jaki jest obiekt tego szacunku.

Z badań dr Bradleya jasno wynika, że nastolatki najbardziej szanują i podziwiają dorosłych, którzy robią to, czego sami oczekują od innych, panują nad emocjami oraz są skłonni przeprosić swoje dziecko za swój błąd.

Może Cię również zainteresować