Trauma czy nie?

Dr Gabor Mate – jeden z najwybitniejszych na świecie badaczy traumy i uzależnień definiuje traumę w sposób, który wydaje mi się najbardziej oddawać jej rzeczywisty charakter. Zgodnie z tą definicją, trauma nie jest tym, co nas spotkało, lecz tym, co zrobiło z nami doświadczenie, które przeżyliśmy. Ponadto, okazuje się, że trauma może być też wynikiem tego co nas NIE spotkało, a czego bardzo potrzebowaliśmy.

Dzieciaki czują i interpretują świat zupełnie inaczej niż my. Mają znacznie uboższe narzędzia do racjonalizowania doświadczeń i radzenia sobie z emocjami. Dlatego też to, co nam wydaje się błahe, dla dziecka może być traumatyzujące.

Dobrą wiadomością jest to, że nawet jeśli dziecko przeżywa jakieś bardzo trudne doświadczenie o wysokim potencjale traumatyzującym, to obecność i wsparcie rodzica w tym czasie może pomóc dziecku w bezpiecznej integracji intensywnych emocji i zapobiec powstaniu psychicznej rany.

Najdelikatniejszą i najtrudniej zauważalną sferą z potencjałem traumatyzującym u dzieci jest sfera głębokich, niezaspokojonych potrzeb, takich jak potrzeba bezwarunkowej miłości, poczucia bezpieczeństwa czy bycia autentycznym.

Dlatego też tak niezmiernie istotna w rodzicielstwie jest uważność i umiejętność rozpoznawania potrzeb, bycia dla dziecka wsparciem oraz bezpieczną bazą, do której nasz Mały Człowiek, zawsze może wrócić, pozwolić sobie na pobycie bezbronnym i odpocząć przez chwilę w pełnym zaufaniu do mamy lub taty.

Może Cię również zainteresować